Codzienne funkcjonowanie po przebytej chorobie, urazie lub w trakcie długotrwałego leczenia często wymaga dostosowania wielu elementów życia do nowych warunków. Oprócz działań związanych z poprawą sprawności fizycznej znaczenie może posiadać też powrót do aktywności społecznej, kontaktów z innymi osobami a także samodzielnego wykonywania codziennych obowiązków. W tym kontekście pojawia się rehabilitacja społeczna, która obejmuje działania mające na celu wspieranie uczestnictwa w życiu rodzinnym, zawodowym i lokalnym.
Nie tyczy się ona wyłącznie ćwiczeń czy terapii ruchowej, niemniej jednak też edukacji radzenia sobie ze zmianami, które mogą pojawić się po pogorszeniu stanu zdrowia.
Proces powrotu do większej samodzielności bywa różny dla każdej osoby. W praktyce sporo uzależniony jest od rodzaju problemu zdrowotnego, wieku, aktualnych możliwości oraz wsparcia dostępnego w najbliższym sąsiedztwie. Zdarza się, że największym wyzwaniem nie jest sama sprawność fizyczna, lecz ograniczenia wynikające z długiej przerwy w pracy, zmiany codziennych przyzwyczajeń lub obawy powiązane z ponownym wejściem w określone sytuacje społeczne. Dlatego działania rehabilitacyjne mogą obejmować także rozwijanie kwalifikacji organizacji dnia, korzystania z dostępnych form pomocy oraz stopniowego zwiększania aktywności.
Wśród różnorakich form wsparcia znajdują się też sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą dany plan zabiegów, wypoczynek a także możliwość kontaktu z osobami mającymi podobne doświadczenia. Przy wyborze takiej formy pobytu bierze się pod uwagę między innymi zalecenia medyczne, aktualny stan zdrowia a także zakres wymaganej pomocy. Nie każdy rodzaj terapii będzie odpowiedni dla każdej osoby, dlatego znaczenie ma wcześniejsze uwarunkowanie celu pobytu i sposobności uczestnictwa w proponowanych zajęciach. W sytuacji osób z bardziej złożonymi problemami zdrowotnymi istotne jest uwzględnienie dodatkowych ograniczeń oraz indywidualnych założeń.
Szczególną grupę stanowią osoby po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których funkcjonowanie po zakończonej terapii może wymagać dodatkowej uwagi. Sanatoria dla pacjentów hematologicznych uwzględniają specyfikę tej grupy, ponieważ powrót do aktywności może przebiegać całkiem inaczej niż w sytuacji innych schorzeń. Ważne mogą być w głównej mierze obowiązujące wyniki badań, ogólna kondycja organizmu a także zalecenia lekarzy prowadzących. W takich okolicznościach planowanie kolejnej rehabilitacji wymaga uwzględnienia zarówno potrzeb fizycznych, jak i psychicznych, ponieważ długotrwałe leczenie często wpływa na sporo sekcji życia.
Więcej: rehabilitacja społeczna.