Codzienne funkcjonowanie po przebytej chorobie, urazie albo w trakcie długotrwałego leczenia na prawdę często wymaga dostosowania wielu elementów życia do nowych warunków. Poza działań związanych z zmianą na lepsze sprawności fizycznej znaczenie może mieć też powrót do aktywności społecznej, kontaktów z innymi osobami oraz samodzielnego wykonywania codziennych zadań. W tym kontekście pojawia się rehabilitacja społeczna, która obejmuje działania mające na celu wspieranie uczestnictwa w życiu rodzinnym, zawodowym i lokalnym.
Nie dotyczy ona tylko ćwiczeń czy terapii ruchowej, ale też edukacji radzenia sobie ze zmianami, które mogą pojawić się po pogorszeniu stanu zdrowia.
Proces powrotu do większej samodzielności bywa różny dla każdej osoby. W praktyce wiele uzależniony jest od rodzaju problemu zdrowotnego, wieku, aktualnych możliwości oraz wsparcia dostępnego w najbliższym otoczeniu. Czasem największym wyzwaniem nie jest sama sprawność fizyczna, lecz ograniczenia wynikające z długiej przerwy w pracy, zmiany codziennych przyzwyczajeń lub obawy związane z ponownym wejściem w określone sytuacje społeczne. Dlatego działania rehabilitacyjne mogą obejmować również rozwijanie umiejętności organizacji dnia, korzystania z dostępnych form pomocy oraz stopniowego zwiększania aktywności.
Wśród różnych form wsparcia znajdują się również sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą konkretny plan zabiegów, wypoczynek a także możliwość kontaktu z osobami mającymi podobne doświadczenia. Przy wyborze takiej formy pobytu bierze się pod uwagę w głównej mierze zalecenia medyczne, aktualny stan zdrowia oraz zakres niezbędnej pomocy. Oczywiście nie każdy rodzaj terapii będzie świetny dla każdej osoby, dlatego znaczenie ma wcześniejsze ustalenie celu pobytu i możliwości uczestnictwa w proponowanych zajęciach. W sytuacji osób z bardziej złożonymi myślami zdrowotnymi ważne jest uwzględnienie dodatkowych ograniczeń oraz indywidualnych wymogów.
Szczególną grupę stanowią osoby po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których funkcjonowanie po zakończonej terapii może wymagać dodatkowej uwagi. Sanatoria dla pacjentów hematologicznych uwzględniają specyfikę tej grupy, ponieważ powrót do aktywności może przebiegać całkiem inaczej niż w sytuacji innych schorzeń. Istotne mogą być w głównej mierze obowiązujące wyniki badań, ogólna kondycja organizmu a także zalecenia lekarzy prowadzących. W takich wypadkach planowanie dalszej rehabilitacji wymaga uwzględnienia zarówno potrzeb fizycznych, jak i psychicznych, ponieważ długotrwałe leczenie często wpływa na sporo sekcji życia.
Zobacz: rehabilitacja społeczna.